قبول دارم. ولی کلا آدم درونگرایی نیستم بدشانسی. از تنها بودن خیلی بدم میاد. برای همین برام سخته. حتی تو دوران دانشگاه هم همیشه با دوستام درس میخوندم و وقت میگذروندم. و اونا هم ازدواج کردن و دیگه کسیو ندارم
عشقم منم تنهام هیچ دوستی ندارم کلا یه دوست صمیمی داشتم هر وقت حالش بد بود از جون واسش مایه گذاشتم ولی الان با یه پسرس تو این دوماه که من حالم بد بود نیومد بگه مردی یا زنده ای با هیچکسی نمیتونم درددل کنم چون بهم میگن بیخیال ول کن مهم نباشه برات واسه همین تنهایی انتخاب کردم دورم خیلی ادم دارم یه ۶ تا خاله دارم که مادر دومم به حساب میان فاصله سنیمون زیاد نیست با دخترخاله هام اندازه یه خواهر صمیمیم اما هیچکدوم منو درک نمیکنن نمیتونم حرف بزنم درددل کنم الانم درکت میکنم از تنها بودن تنها شدن نترس برو واسه خودت بیرون تنها بگرد بخدا تنهایی بهتر از هر چیزیه من تازه به این باور رسیدم هر چقدر ادمای دورت کمتر بهتر زندگیت اروم تر
اره دقیقا ببین حتی حال حوصله توضیح دادن حالم مشکلاتمم دیگه براشون ندارم چون فایده ای ندارم خودم با خدای خودم حلش میکنیم
کلا همینجورین همه دوستا کارشون تموم میشه یادشون میره کی کنارشون بود کدوم شهر زندگی میکنی عزیزم؟؟؟
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز