متوجه شدم اما همه اونا که میبینی دست کسی تو دستشونه یا بچه ای تو بغلشون و از دور اسمشو میزاریم دلخوشی بابت این دلخوشی کلی مسؤلیت و وقت واعصاب و....تازه اون دلخوشیهام یا موقتن یا کمرنگ میشن فقط میمونه خاطره و آه.من دو تا پسر دارم که به خیال بقیه دلخوشیمن همه هستیم هستند اما هرچه بزرگتر میشن تنهاتر میشم