یاد بگیر که خودت باید مراقب خودت باشی، وقتی دلت گرفته، ناراحتی، غمگینی ، از دست کسی رنجیدی یا اصلا الکی دلت گرفته یا بی حوصله ای خودت باید برای خودت غصه بخوری،بغض کنی،گریه کنی،اشکاتو پاک کنی،بنویسی،دوش بگیری،و….
حالا هرجوری که شده خودت دِلِ خودتو آروم کنی و وقتی حس میکنی انگار سنگینی چیزی عین سنگ روش هس خودت هرجور شده اون سنگینی رو کم کنی و حال خودتو خوب کنی و اون سنگینی رو کم کم از بین ببری…
چارلز بوکفسکی یجا میگه؛
ما برای ادامه دادن
هیچکسی را نداریم جز خودمان...
در نهایت همه ما هم روزی به این حقیقت میرسیم که نمیتونیم به هیچکس جز خودمون تکیه کنیم...
شاید غم انگیز باشه، ولی در انتها همه یه روز با تمام وجود این واقعیت رو درک میکنن...
موافقم، البته تنها دوست و کسی که میشه همیشه روش حساب کرد بنظر من پدر و مادره البته بشرطی که پیشت حضور داشته باشن هم توی اون مکان و زمان که ناراحتی، هم از نظر زنده بودن خدا همه مامان بابا هارو نگهداره صحیح و سالم با عمر طولانی و با عزت برای بچه هاشون، با امضاتون هم خیلی موافقم جایی که عقلت بتونه جلو احساساتتو بگیره ینی دلت دیگه خسته شده ....❤️❤️❤️
