کییییی بیداره؟؟

هر چی بود از الان بهتر بود. 

😂😂بد نیس شاید عالی باشه از نظر هرکس ولی خو درسته مامان بابام برام بهترین چیزا رو میخان ولی خو خودم اونا رو نمیدوسم

اجازه نداشتم سیبیلم رو بردارم همه مسخرم میکردن.حتی‌نتونستم یبار‌ تنهایی برم مغازه یه کادوی روز مادر بخرم.یه لاک نمی‌تونستم بزنم یه کرم ضد آفتاب حتی.یکبار نشد برم خونه دوستام .کتابخونه یا کانون شهرمون.به جز کتونی و کفش اسپرت هیچی نمی‌تونستم بپوشم.بزور چادری بودم اما حتی زیر چادر هم نمی‌تونستم یه مانتو رنگ قرمز بپوشم.حرف میزدم میگفتن چرا صدات رو نازک می‌کنی.من اصلا نمیفهمدم یعنی چی صدام رو نازک میکنم منم مثل همیشه دارم عادی حرف میزنم دیگه.حتی نشد یبار‌ از ته دل با صدای بلند بخندم.انقدر زیاده ک بخوام بگم یه کتاب میشه.

بیخیال باش .بگذر از این روزا.منم خیلی خودخوری میکردم نمیدونی چندین جلسه روانکاوی داشتم تا تونستم اون روزا  رو از‌قلبم پاک کنم و باهاش کنار بیام

هممه انرژی و توان جسمی و روحیت رو بذار برای درس خوندن و روانت رو با این افکار خسته نکن.تنها راه نجاتت همینه

چون واسه تحصیلاتم خیلییی سخت میگیرن میگن تو ایران درس نخون ولی من واقعا خودم خوشم نمیاد بعد همش گیر میدن که حتما باید دکتر فلان چیز بشی ،من ازدواج دوس دارم ولی نمیزارن😑

الهي امين مطمعن باش همينجوريه مطمعن بااااش 

نه بابا نه زبون شو بلدم انگلیسی هم که نیس برای کنکور میخان اونجا باشم من الان کلا چند ماه فرصت دارم توی چند ماه نمیتونم زبان اونجارو یاد بگیرم

با همه وجودم درکت میکنم.روزایی بود ک من سفت و سخت می‌خوندم برای کنکور بهم گفتن ما نمیتونیم اطمینان کنیم بفرستیمت جای دیگه دانشگاه.جای تک تک اون زخم ها برام تازه بود.از دست دادن پسری ک دوسش داشتم و خیلی بیشتر دوسم داشت یه تیر خلاص بود به جوونی از دست رفته من.میفهمم چی میگی.حق داری.فقط تلاش کن و راهی پیدا کن ک هروقت اون خاطرات به ذهنت اومد ازش دور بشی.اگه توانش رو داشتی با یه روانکاو در ارتباط باش خیلی کمکت میکنه

زندگی همیشه بالا پایین داره اما حداقل الان خوشحالم ک شوهرم اونطوری نیست و هرچی کم داشته باشم حداقل از نظر آزادی رفتار و پوشش انتخابم دست خودمه.

من با آقای گلرو در ارتباطم.صادق گلرو . خیلی بهم آرامش داد حرف زدم با یه روانشناس

یزید کیبورد گوشیم بد تایپ کرد