من چند سال قبل دائم خونه مادرشوهر بودم کسی هم مجبورم نمی کرد ها .ولی از صبح تا شب اونجا بودم .تابستون که میرفتن روستا دلتنگ میشدم .الان نه .اصلا برای رفتن به خونه اونا عزا می گیرم ...قبلاً با اونا صمیمی بودم با خواهرشوهر و اینا .الان نه .فقط سلام خداحافظ .قبلاً زیاد دعوتشون می کردم الان کم خیلی کم .قبلاً ناهاری شامی عصرانه درست می کردم می بردم الان خیلییی کم .دلیل ش چیه؟
از ما میپرسی مگه ما بودیم ببینیم چیشده
خستگی
الان بچه داری؟
گرفتاریا زیاد شده ، مردم حوصله همو ندارن
منم اینجوری بودم. دلیلش ناراحتی هایی هست که پیش اومده. حرف هایی هست که گفته شده و شنیده شده. من دیگه خونشون نمیرم. بی خیال شو و بچسب به زندگی است. نه اونقدر دور شو که بگن قهره نه اونقدر نزدیک که بگن مزاحم هست
چرا باید حرفی داشته باشی. اصن چه لزومی داره. به جان دخترم هر بار حرف زدیم با خانواده یرهمسرم ی صحبتی شد ی مساله ای پیش اومد نظر خواستن اوایل ساده بودم نظر میدادم و از توش حرف درمی اوردن بعدا فهمیدم نباید نظر بدم نظر نمیدادم بازم ی چیزی می گفتن. در کل زیاد دم خور نباش.من فکر میکردم باید با خواهرشوهرهام رابطه خوب داشته باشم دخترم فردا پس فردا چارتا فامیل ذداشته باشه عمه و پسرعمه و دختر عمه و اینا همه دور هم جمع میشن بازی میکنن .کلا تو توهم بودم. اصن خواهرشوهرهام دنبال حاشیه بودن. من خبر نداشتم. تازه فهمیدم که چکار کردن. انگار یکی با سیلی منو از خواب بیدار کنه .هنوزم من خونشون نمیرم.دخترم و شوهرم میرن و اتفاقا خیلی هم تحویل می گیرنشون. دخترم به عمه هاش زنگ می زنه. من ولی سرسنگین هستم و نمیرم.راحت
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
32 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
35 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز