من حتی به نزدیکترین آدمای زندگیمم حسودی میکنم.بشدت حساس شدم.کوچکترین محبت یا روابط رمانتیک بین آدما عذابم میده.موفقیت مالی و تحصیلیشون افسرده م میکنه.خیلی بدجنسم نه؟
نخود کم بینی افسرده ای ناامیدی ولی بدجنس نه
حتی یه نگاه مهربون پدر و فرزندی
یا یه حمایت حتی به شوخی
ربطی به بدجنسی نداره چون سطح خودتونو پایین تر از اونها میبینید و میبینین که اون موقعیت رو ندارید حسادت میکنید
نه
حسادت طبیعیه
ولی وقتی ادم ی کمبودی داره این حس لامصب قوی ترمیشه
تلاش کن به موفقیتایی که دوس داری برسی
من و عشقم انقد عاشق همیم که ی جمله هم بدون قربون صدقه به هم نمیزنیم
نه نیستی:)
مثل منی یه حس غیر قابل توصیفه و خیلی بده
من کسیو ندارم که بهم انگیزه بده اونا دارن بعد موفق میشن:)
لابد حوصلت سر رفته
مجردی؟
تلاش کن تا خودتم به چیزایی که میخای برسی
سعی نکن به زور این احساسات رو سرکوب کنی. اینجوری بیشتر تحریک میشن.
جدیدا حتی فکر میکنم یه روحم
دیده نمیشم.دارم ذره ذره آب میشم
حسادت شاید اخلاق پسندیده ای نباشه اما میتونه یه جاهابی باعث رشد باشه
وقتی به رشد مالی و موفقیت کسی حسادتتون میشه...در واقع به حالش غبطه میخورید و فقط دوس دارید جاش باشید
نگران حستون نباشید
ففط سعی کن بهش دامن نزنی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
55 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز