من توهمیم؟

همیشه باخودم حس میکنم خدا یه جورخاصی حواسش بهم هست وهواموداره یعنی یه سری اتفاقا افتاده واسم که به این باوررسیدم من جمله همین امشب که برای زیارت رفتیم یه جا خارج ازشهرمون بعداونجا جادشو دارن درست میکنن واسه رفتنی هوا روشنا بود ولی برگشتنی خیلی تاریک ویه مقدارجاهم بابد خلاف میرفتیم همه جاتاریک بود حتی یه چراغم روشن نبود منم بیشتر ترسم واسه همون جایی بود که باید خلاف میرفتم حتی یه ماشین هم توجاده نبود همینطور که ترس من داشت بیشتر میشد یه ماشین ازیه جاده دیگه اومد وافتاد جلوی من منم پشت سرش میرفتم تارسیدیم به اونجا خلافه که اگراون ماشین نبود من میوفتادم تویه جاده دیگه ومیرفتم یه شهردیگه ماشینه ایستاد منم رفتم کنارش وپرسیدم فلان شهرازکجا برم که بهم گفت پشت سرمن بیا ومنم پست سرش رفتم یه جارو دور زد وافتادیم توجاده خلاف اون جلو ومن پشت سرش رفتم تادیگه ازخلافی دراومدیم افتادیم توجاده اصلی ودیگه خطر رفع شد .خدارو شکرکردم که اون ماشینو رسوند اگه اون نبود من یا میرفتم یه شهردیگه یا اینکه واقعا نمیفهمیدم بایدازکجا دوربزنم وبرم . به نظرتون من توهمی هستم که خداهوامو داره؟ البته اطرافیانم هم بهم میگن توشانس داری یامهره مارداری