من همیشه این حسو دارم که یکی هست که خیلی خیلی دوستش دارم ولی نمیدونم کجاست اصلا کیه مثلا وسط خیابون یه دفعه حس میکنم اون شخص الان تنهاس و من دیوونه وار عاشقشم دنبالش میگردم مثلا دیگه متوجه نمیشم تو خیابونم بعد میبینم که هیچکس نیست انگار مثلا یکی که خیلی دوستش داری با مشخصات مجهول که نمیدونی حتس هست نیست و چه شکلیه اصلا کیه گم کردی و داری باهاش زندگی میکنی خیلی حس بدیه
شما تا حالا تجربش کردید؟
نه والا
این افکارت یه حس دارک به مخاطب شونده میده
وایییی نهه منم اینجوریم بیا بیشتر باهم حرف بزنیم تاحالا دربارش به کسی نگفته بودم🥺💔
واااااااای خداااا 🥺 باورم نمیشه.
دقیقا احساس منو داری! من خیلی وقتا دلتنگ میشم ، دلم تنگ میشه برای کسی که دوسش دارم ، اما نمیدونم کجاس ، نمیدونم کیه ... فقط میدونم یه جایی هست و داره زندگی میکنه 😔
یه وقتایی چنان دلتنگش میشم که کم مونده قلبم از تو سینهم بیرون بزنه ... میگم یعنی همین الان که من تو فکرشم ، اونم داره به من فکر میکنه یا نه؟ اصلاً میدونه من وجود دارم؟ اگه اون از پیدا کردن من خسته شده باشه و منو از یاد برده باشه چی؟ من کجا باید دنبالش بگردم :
ای آنکه مرا بـُـردهای از یاد کجایی؟
بیـگانه شدی؟ دست مریزاد ! کجایی؟
در دام تــواَم نیست مـرا راهِگریزی
من عاشق این دامو توصیّاد کجایی؟
محبوس شدم گوشهی ویرانهی عشقت
آوار ِغمت بـر ســـرم افتـــاد کجایی؟
آسـودگیام زنـدگیام دار و ندارم
در راه ِتو دادم همه بـر بــاد کجایی؟
اینجا چهکنـم! ازکه بگیـرم خبرترا؟
از دستِتو و نازِتو فریــــاد کجایی؟
دانم که مـرا بیخبـری میکُشـد آخر
دیـوانه شدم خانهات آباد کجایی؟
حالم گرفته شد 🙏😔
