با یکی از دوستانم وارد قهوه خانهای کوچک شدیم و سفارش دادیم.به سمت میزمان می رفتیم که دو نفر دیگر وارد قهوه خانه شدند و سفارش دادند: پنج تا قهوه لطفاً،دوتا برای ما و سه تا هم قهوه مبادا !سفارش شان را حساب کردند،دو تا قهوه شان را برداشتند و رفتند.از دوستم پرسیدم: «ماجرای این قهوه های مبادا چی بود؟» دوستم گفت: «اگه کمی صبر کنی بزودی تا چند لحظه دیگه حقیقت رو می فهمی.»
آدم های دیگری وارد کافه شدند.دو تا دختر آمدند، نفری یک قهوه سفارش دادند،پرداخت کردند و رفتند.سفارش بعدی هفت تا قهوه بود از طرف سه تا وکیل،سه تا قهوه برای خودشان و چهارتا قهوه مبادا ! همان طور که به ماجرای قهوه های مبادا فکر می کردم و از هوای آفتابی و منظره ی زیبای میدان روبروی کافه لذت می بردم،مردی با لباس های مندرس وارد کافه شد،با مهربانی از قهوه چی پرسید: قهوه ی مبادا دارید؟
خیلی ساده است ! مردم به جای کسانی که نمی توانند پول قهوه و نوشیدنی گرم بدهند،به حساب خودشان قهوه ی مبادا می خرند.سنت قهوه ی مبادا از شهر ناپل ایتالیا شروع شد و کمکم به همه جای جهان سرایت کرد.در بعضی مکان ها شما نه تنها می توانید نوشیدنی گرم به جای کسی بخرید،بلکه می توانید پرداخت پول یک ساندویچ یا یک وعده غذای کامل را نیز تقبل کنید.
چه زیباست ما هم کمی بیشتر به این “مبادا”ها در زندگی فکر کنیم لبخند “مبادا”، سخاوت “مبادا”، مهربانی “مبادا”، محبت “مبادا”
چه بسا کسانی در اطراف ما باشند که با این”مبادا”ها جان دوباره ای بگیرند،یادمان باشد که : امروز همان روز “مبادا”است، همان فردایی که دیروز نگرانش بودیم.
