پسرکم... برای تویی مینویسم که شدی سهمی از سرنوشتم. برای تویی که شدی رفیق روزهای درمانگاه و کشیک شبهای بیمارستانم. شدی پایه ی درس خواندن و امتحان هایم. ممنونم که اینقدر قوی هستی و نمیذاری کم بیارم. تو دکتر کوچولوی مامانی💙
تقریبا به همه ی شاخه های علوم انسانی علاقه دارم. گاهی در مورد فیلم هایی که دیدم و کتاب هایی که خوندم می نویسم. در خواست دوستی قبول نمی کنم مگر اینکه از قبل دلیلشو بدونم.