من وقتی بیرونم و با ادمای جدید اشنا میشم خیلی خوشحال میشم و برام خوشمیگذره
اما تو خونه ب خاطر مشکلات و شرایطی ک دارم همیشه دپرسم و ناراحتم و خونه جایی ارامشی نیس برام
کارهارو نصف و نیمه رها میکنم تا اخر انجام نمیدم..(مثلا یه کتاب یا برنامه منظمی ندارم)
دوس دارم همیشه تو شلوغی باشم از جاهای خلوت و تنهایی شدیدا متنفرم
برا من خوش نمیگذره تنها باشم..
مشکلات خواب دارم چند ساعت طول میکشه تا بخوابم (حتی اگه خسته و خوابالو باشم)
صبح ک بیدار میشم خستم و بیحالم
مشکلم چیه؟
نه
چون اگ افسرده بودی عاشق سکوت و تنهایی بودی
همین ک دوس داری تو اجتماع باشی ینی افسرده نیستی
آدم افسرده حوصله هیچی رو ندارن مخصوصا شلوغی و اجتماع
تو که کلا برعکسی
اونی هم کخ برنامه مشخصی رو ادامه نمیدی از گشاد بودنت هست نه افسردگی
چیه تا تنبلی میکنید میگید افسرده هستم
خسته ای افسرده نیستی مثل من
اگر افسرده بودی حوصله جمعو اصلا نداشتی همش میموندی تو خونه حتی حوصله اهل خونرم نداری دیگه
شرایط بیشتری باید توضیح بدی
تو بیشتر اهل خوش گذرونی هستی واسه همینه که وقتی خونه هستی حالت خوب نیست
منم اینطورم ولی سرو صدا عصبیم میکنه. فقط من هیجا بهم خوش نمیگذره ن دانشگاه ن خونه حتی وقتی وارد خونه میشم بدتر میشم انگار انرژی منفی هست. اعتماد ب نفس پایین دارم
عاشق تنهایی ام
