هي صبح شد و باز به اميد تو شُو شد
هي از چيش من اشک به ياد تو ولو شد
من لِـبدي مَـفلوک و تو بشكن بالو بنداز
شفتش نميدم از حركاتت دلم اُو شد
دل دُشتم و جز دل چي چي دشتم كه ز مردم،
يي عمر قايم كرده بودم، باز چپو شد
جِـر دادي و شِـر كردي و پيوند و پوكوندي،
اي اَرقِـه مالونديش و خودت گفتي يهو شد
گفتم يله شم تو شاچراغ تيرشه ببندم،
تا بلكه حاليم شه كه چطو شد كه ايطو شد؟!
پلكيدم و پلكيدم و افسوس ...ها بله،
تا مَشت شدي شيره ي جونم روِ رو شد
در هر كِـر و هر سوک تو رو هي جار زدم من،
يعني كه بدون تو دلم غرق اَلُو شد
من شاپركم، بچه ي فلک از به چلُـوندُم،
دل له شد و بازيچه واسي دسّ بچو شد
ديشو چغليت كرد سمندر، كاكو سي كن،
ئي بسّه، زبون از غم عشق تو قَـدُو شد
