"همیشه به مسجد می رفت اتفاقا صف اول نماز هم می ایستاد ولی هر بار که برمی گشت یک مُهر از مسجد در جیبش داشت آن را می بویید و با آن حرف می زد یک روز گفت مهر کربلا حکم زیارت امام حسین را دارد من هم در جواب گفتم بابا قاسم, سید مرتضی بارها تماس گرفتند وگفتند هر سال چند بسته مهر از کربلا می آوریم ولی ابوی گرامی در مسجد مهری باقی نگذاشته است!
بابا سری تکان داد و گفت بروند از جای دیگری مهر بیاورند به من مربوط نمی شود این مهر ها برای من است
مدتی گذشت و پدرم به این کار ادامه داد اما سید چیزی نمی گفت ومن به خاطر خجالت از کار پدرم به مسجد نمی رفتم
یک روز میرزا رضا قلندری مسئول بسیج منطقه تماس گرفت و گفت ظهر مسجد باشم و من مجبور شدم خلاف میلم به مسجد بروم
دنبال میرزا بودم که دیدم سید خودش به پدرم مهر می دهد تعجب کردم به سمت من آمد پرسیدم سید شما که از پدرم شاکی بودید اشک در چشمانش حلقه زد و گفت سیدالشهدا را خواب دیدم و ایشان فرمودند برایت جانمازی آورده ام من خوشحال شدم و جانماز را باز کردم مُهر نداشت گفتم اقا جان مُهر داخل جانماز نیست اقا فرمود تو جانماز می خواهی نه مُهر! مُهرش را به قاسم داده ام اگر از مُهر ما می خواهید به او داده ام
دستی به شانه من زد و گفت من نوکر قاسمم با قلندری صحبت کردم که امسال پدرت را به کربلا ببریم به همین علت تو را خواستم که پیگیر پاسپورت و کارهای پدرت باشی راستی ...
بقیه حرف هایش یادم نیست سرم را چرخاندم دنبال بابا قاسم می گشتم کنار ستون سنگی مسجد نشسته و سرش را تکیه داده بود پشت سرش نشستم گفتم کربلایی شدی بابا سید می گفت امسال کاروانی تو را می برند, باید همین فردا دنبال کارهای پاسپورتت باشم,راستی یادت نرود برای من تربت بیاوری باشه؟
بابا
بابا جان
بابا صدایم را می شنوی؟
این جا مزار قاسم است ضلع غربی گلزار شهدا
ساعت 11 قبل از ظهر
بابا تو رفته ای اما اکنون من به جای توعازم این سفرم
بغضم را قورت دادم بدون حرف سرم را روی قبر گذاشتم و خلوت کردم تا به خودم آمدم ساعت 12 بود و زمان زیادی نداشتم
ساکم را باز کردم مهر ها را بیرون آوردم بوییدم و نیت کردم
ساعت 8 شب
کربلا
در حرم بودم بدون بابا با یک کیسه مهر
تصمیمم را گرفته بودم هزار تربت و مهر کربلا را خریداری کردم و به یاد بابا مهر ها را به مساجد اهدا کردم"
