بچه ها خیلی حالم گرفته است نمیدونم خوب میشم یا نه ولی یکم پشیمونم
هنوز دوماه نشده عقد کردیم شوهرمم دوس دارم ولی حس میکنم میتونستم صبر کنم موردای خیلی بهتری برام بیاد مگه 22 سال زیاده؟؟
ولی از طرفی همه دخترای فامیل ازدواج کرده بودن حتا کوچیتراشون و واسه من و خونوادم خیلی سخت بود تو مهمونیا و دورهمیای خانوادگی احساس عقب موندن میکردم( نه اینکه بخاطر این شوهر کرده باشم ولی خیلی سخت بود برام الان راحت شدم)
الانم راضی ام در کل ولی میتونستم صصبر کنم یکی با وضغ مالی بهتر...تحصیلات بالا تر و خانواده دست و دلباز تر گیرم بیاد یا شایدم اصلا بهتر از این پیدا نمیشد و میشستم خونه بابام درسمو ادامه میدادم دکتر میشدم مستقل میشدم
نمیدونم واقعا پشیمونم بهم انگیزه بدید
