درد و دل

رفتم سمت خونه هی پشت سر هم زنگ میزد پیام میداد زود باش وقتی خواستم برم عابر بانک زنگ زد تو آبروم و پیش داداشم و دختر عموم بردی نگو این پوله رو برا وام مسکنی که برا باباش می خواستن بگیرن می خواسته منم زنگ دادشش زدم عذرخواهی کردم گفت مشکلی نیست ما جای شما دنگ شما رو دادیم پول بزن تو کارت زنم خیلی عصبی شدم من به خاطر شوهرم و خانوادش مامان خودم و ول کردم زنگ شوهرم زدم یکم گله کردم گذشت شب اومد خونه بابام دنبالم از اسنپ برگشته بود تو راه هیچ حرفی نزدیم می ترسیدم بحث کنیم اومدیم خونه رفت اتاق بخوابه صداش زدم بیاد شام بخوره گفت نمی‌خوام گفتم حداقل بیا پایین پیش بخاری باش سردار نشه وقتی اومد دلم سوخت گفتم گناه داره خستشه بیدارش کردم غذا بخوره چیز خاصی هم نگفتم گفتم پاشو شامت بخور میگی نخوردم حتما گشنه نیستی همینجوری انگار جن زده شده زد زیر گوشم واقعا بهم شک وارد شد شروع کردم به گریه اومد دهنم و گرفت داشتم خفه می شدم خودش هم می گفت خفه شو می کشمت خدا نگذره از خانوادشون که ما رابطه خوبی داشتیم آخه چند تا اشتباه اونا رو ببخشم جوری زدتم که هنوز بعد یه هفته فکم و دندونم درد می کنه صورتم جای زخمش هست با پماد خوب نمی‌شه نگو داداشش دیده دور پول ریختیم پیام شوهرم داده بد و بیراه گفته🙂 اونم سر من خالی کرد 

من اونا رو مثل خانواده خودم دوست دارم حتی جواب بی احترامی هاشون و با سکوت دادم هیچوقت بهشون تو نگفتم اونا هم از همین رفتار من سو استفاده می کنن

به خدا نمیگم زن مقصر نیست خیلی وقتا ما زنا بد رفتاری می کنیم شوهرمون و درک نمی کنیم اونا هم سرد میشن ولی وقتی احترام خانوادشون و میزاریم و اونا بی احترامی می کنن از نظر من مرد مقصره چون تا مرد و زن رو ندن هیچکس به رابطه زناشویی و زندگی شخصیشون وارد نمیشه حتما مرد رو میده یا حرفی میزنه از بحث و دعواش پیش خانواده میگه وگرنه همین برادر شوهر من کسی جرأت نمیکنه بگه بالا چشم زنت ابروهه هیچوقت ندیدم حتی پدر شوهر مادر شوهرم به جاریم بی احترامی کنن همیشه به شوهرم میگم حتی اگر خانوادت مخصوصا مادرت به من بی احترامی کرد تو برو سمتشون چون مادرته اما جوری رفتار نکن که اونا اجازه هر کاری رو بکنن