داستان زندگیم ۲

@ننه_قمرجان    @samat76  

تو تایپک قبلم تا ۱۷سالگیمو‌گفتم اینجام بقیشو 

به نام خدا

۱

۱۷سالم بیشتر نبود که مادر بزرگمو از دست داده بودم غمی که هیچوقت تسکینی نداشت زنی که ۱۵سال اخر زندگیشو وقف من کرده بود  میگفت آخرین ارزوم فقط اینه که ازدواج کنی و لباس عروس رو تو تنت ببینم .چند ماه اخر زندگیش قدرت بلند شدن از جاش رو نداشت و من اون چند ماه با عشق همه ی کارهاشو انجام میدادم حتی دستشوییش  با من بود دوست نداشت عمه م کارهاشو انجام بده و میگفت دختر خودم هست به اون احتیاجی نیست .وقتی فوت کرد داغون شدم هنوزم صدای زجه هام تو گوشمه اونجا برای اولین بار مادرمو دیدم اومده بود تسلیت بگه من اما با سردی تمام از کنارش رد شدم و در جواب بقیه که میگفتن اون مادرته میگفتم مادر من مرد و الان زیر خروار ها خاکه خواهشن این کلمه مقدسو به هر کسی نسبت ندید سر خورده و نارحت از بین جمعیت رفت من با تمام نفرتم آرزو میکردم کاش اون میمرد بجای مادر بزرگم اتفاقایی که بعد فوت مادر بزرگم افتاد همه یهیویی و عجیب بودن مثل برگشتن مهدی، بی آبرویی که به بار آوردم با اعتماد بی جام به مهدی ،به دنیا اومدن خواهر کوچولویی که همه زندگیم شد و در نهایت اومدن پویا تو زندگیم . مهدی برگشت و با یه ترفند سعی کرد منو بکشونه خونه ی دوستش و بعد به همه ی دوستاش و اشناها گفته بود که باهام راب.طه داشته و من دیگه با.کره نیستم وقتی پویا صمیمی ترین و عجیب ترین دوست مهدی که من هیچوقت ندیده بودمش بهم زنگ زد و ثابت کرد که مهدی تا چه حد کثیفه جز تاسف و فاصله گرفتن از مهدی کاری از دستم بر نمیومد

۲

چند ماهی با مهدی و ماجرا هایی که درست میکرد درگیر بودم مثلا زنگ‌میزد که با فلان دوستت رل زدم ولی الان پیله کرده که تو هنوز با من ارتباطی تو بهش بگو یا نمی دونم فردای همون روز زنگ میزد که دلم برات تنگ شده بیا ببینمت دیگه واقعا عاصی شدم یه روز رفتم یه سیم کارت گرفتم تو راه برگشت به خونه یه پسری که اصلا قیافه و تیپش به دل نمی نشست بهم زل زده بود و ولم نمی کرد اومد جلو و خودشو معرفی کرد که اسمش پویاس و دوست مهدیه و همونیه که هر روز بهم زنگ‌ میزنه البته به صورت ناشناس .خیلی خورد تو ذوقم تصورشم نمی کردم اون ناشناس همچین ادمی باشه به نظرم خیلی خز بود و اصلا ازش خوشم نیومد با حیله و ترفند شماره جدیدی که هنوز سیمشو ننداخته بودم رو گوشیم ازم گرفت .مهدی رو مثل یه دندون لق کشیدم انداختم دور از دیگران میشنیدم که چجوری بال بال میزنه باهام حرف بزنه اما من هرجا متوجهه میشدم اون هست اصلا نمی رفتم با دوستایی که با مهدی ارتباط داشتن قطع رابطه کردم و شماره جدیدمو جز پدرمو ثریا(نا مادریم)و پویا هیچکس نداشت تو همین دوران بود که دختر عمه م شوهر کرد و مثل کسایی که به جایزه نوبل رسیدن خودشو میگرفت برام و عمه م هی پز داماد نظامی و قد بلندشو میدادو میکوبید تو سرمون .زنگ زدنای پویا به روزی ده بیست بار رسیده بود و کاری کرده بود که اونم بلاک‌کنم اما باز دست بردار نبودبرگشتم دانشگاه و درسموادامه دادم گه گاهی پویا میومد جلو دانشگاه و با خواهش و تمنا منو میبرد بیرون تو همین بیرون رفتنا بود که متوجه شدم از خانواده سرشناس و پولداریه و خودشم نظامیه از اون کله گنده ها با خودم گفتم اینجوری دهن دختر عمه م رومیبندم بعد یه مدت میگم ازش خوشم نیومد کات کردیم