مدیون بودن به شعار نیست. شما تافردا بگید من مدیونم چه اتفاقی میافته!
کسی که به خاطر دفاع از کشور جونشو از دست داده این حق خانواده ش نیست که از حقی که در اختیارش میدن استفاده کنه ؟!
من پدرم جانباره چندتا از انگشتای دستش قطعه ولی هیچ وقت نرفته برای گرفتن جانبازی و ایثارگری و.... ولی به خاطر همینکه انگشتای دستش قطعه هیچ جا رسمی استخدامش نکردن. شد راننده تاکسی. بنایی هم میکرد به خاطر شرایط دستش نه بیل و کلنگ میتونست دستش بگیره نه چیز دیگه.
من برای خودم نمیگم ولی کسی که رفته جبهه قطع عضو شده شیمیایی شده هم خودش هم خونوادش از خیلی از امکانات دست کشیدن.
عموی من با پدرم هردو با هم کنکوری بودن. پدرم رفت جنگید عموم درس خوند دندون پزشک شد. دومثال ساده از یک خانواده
مطمینا اگه اونا هم از وطنشون دست میکشیدن میرفتن درس میخوندن الان جای خوبی داشتن.
شیمیایی از نزدیک ندیدین چه شرایطی تو خونه دارن. کسی که از دانشگاه آمریکا میزنه برای کشورش الان دخترش به خاطر شرایط پدرش دیوونه شده با سهمیه هم نتونسته کنکور قبول بشه رفته دانشگاه پیام نور.
باید خانواده جانباز های واقعی رو از نزدیک ببینی تا بتونی درکشون کنی