خانمای عزیز مخصوصا خانومای مذهبی نظر بدید
ایرادی داره بنظرشما که من یه چند روزی شوهرم و تنها بذارم؟ بنظرتون خوبه یا بد
یه چند روزیه بی حوصله شده و زیاد حال روحی خوبی نداره من خیلی باهاش مدارا کردم سعی کردم بهش نزدیک بشم یا حرفایی بزنم که روحیه ش خوب بشه ولی احساس میکنم وجود من شاید بدتر باعث بشه تلاشی برای بهتر شدن نکنه مادرش اینا نزدیک خونه ماان و من میخوام چند روزی بفرستمش اونجا و خودم برم خونه پدرم؟ این کار از نظر عقلی و معنوی درسته یا اشتباه؟
اینم بگم چند روزه هیچ رابطه ای نداریم و حوصله رابطه جنسی رو نداره پس از لحاظ جنسی اینکه کنارش نباشم و بهش نرسم بنظرم فرقی نداره