من بیشتر از ۱۰ساله گواهینامه گرفتم،اوایل که گواهینامه گرفته بودم اعتماد بنفسم عالی بود و خوب میروندم،بعد یه مدت ننشستم،دوباره۳،۴جلسه با مربی کلاس برداشتم،با شوهرمم بیرون رفتم چندباری خوب میرونم،البته یکی دوبار سوتی دادم حالم بد شد،مثلا یه بار تو سر بالایی خاموش کردم،یه بارم تو میدون نزدیک بود بمالم به ماشین بغلی،جالبه تنهایی هم بیرون رفتم ولی بازم اعتماد بنفس ندارم،تا میفتم تو ترافیک یهو دست و پام میلرزه و افکار منفی میاد سراغم،دلم میخواد پیاده بشم از ماشین و برگردم خونه،بشدت هم به رانندگی نیاز دارم،شوهرمم میگه چرا میترسی انقد،ولی دست خودم نیست،امروز برم تنهایی رانندگی ولی نمیدونم چی میشه فرداش نمیتونم،همشم بخاطر افکار منفیه،انگار از ترس زیاده،تروخدا بهم روحیه بدید
من خودمم خیلی استرسیم ولی اینم بدون استرسی بودن تو هر کاری اشتباهه جلو پیشرفتتو میگیرع ـپس بیخیال باش و با خودت تکرار کن رانندگی من حرف ندارع 😉☺من میتونم
با اعتماد بنفس رانندگی کن گلم فوقشم خاموش کنی یا … چه ایرادی داره رانندگی کن تا تجربت بره با ...
درسته،اصول رانندگی رو میدونم،بارها تو ذهنمم مرور میکنم مشکلی ندارم،تنهایی هم خوب میرونم،امان از وقتیکه کسی کنارم باشه مخصوصا شوهرم،یه وقتایی گیج میشم اصلا،مثلا هفته پیش دوساعت رانندگی کردم و کلا مسیرم ترافیک سربالایی بود و خیلی حرفه ای روندم یه بار هم خاموش نکردم،فرداش رفتم بیرون دوباره افتادم سربالایی حتی یادم نمیومد چجوری باید نیم کلاج کنم،شوهرم کلا اینجوری نگام میکرد😳😳😳میگفت دیروز که عالی بودی یهو چت شده
باید این ترس لعنتی رو از خودم دور کنم،تو فامیل بی عرصه ترین و گیج ترین دخترهایی که حتی دست چپ و راستشون رو نمیشناسن راننده شدن،اونوقت من که کنکور و دانشگاه و تحصیلات عالیه دارم تو رانندگی دست و پا چلفتی میشم