سلام دوست پسری دارم یسالونیمه باهاش درارتباطم سه سالم ازم کوچیک تره و ایشون بیماری پانیک دارن و خدمتشون افتاده رو مرز میگن ک نمیرن به هیچ عنوان . کارو باریم نداره هروقت بحث از کار میشه میگن ک مغازه ایی چیزی میزنم ولی حتی نمیدونن چه مغازه ایی میخان افتتاح کنن دوستشم دارم بنظرتون باید رابطه رو ترک کنم با این شرایط؟ درضمن من ۷۶ هستم اون ۷۹
اینجوری ک نمیشع زندگی کرد بایدهدفش مشخص کنه با برنامه پیش بره
فکر کنم خودتون یه بار دیگه متن تاپیکتونو بخونید بتونید تشخیص بدید کار درست چیه
موفق باشید
وقتی محل خدمتش مشخص شده و نره میشه سرباز فراری. هیییچ کاری نمی تونه انجام بده هر جا باشه پیداش میکنن به زور میبرنش. خودتو معطل نکن به نظرم. سال های طلایی عمرت هدر میره
خیلی دلم می خواست بگم نه ادامه بده اما نمیشه عزیزم با این شرایط .
همسر من همه چی تمومه اما کار نداره و متاسفانه من هر روز غصه می خورم .
دیگه عادت کردم از مادرپدرش پول بگیره .
عزیزم با خودت رو راست باش ، بیست و پنج سالته
تا این آقا بره سر بازی ( تازه اگر بره) دو سال دیگه میاد ، شما می شی بیست و هفت
تا کار پیدا کنه و بیاد خاستگاری دو سال زمان می بره( تا به خودت بیای شدی سی ساله )
اشکالی نداره؟
بازم خودت می دونی یکم تلاش کن باهاش حرف بزن شاید درست بشه .
راستی پدر مادرش پولدارن؟
اگر دفترچه پست کنه و محل خدمتش مشخص بشه و نره میشه سرباز فراری. ولی اگر از اولش دفترچه پست نکنه و نره میشه غایب که مشکلی نداره و فقط نمیتونه وامی به غیر از وام ازدواج بگیره و نمی تونه از کشور خارج بشه و نمی تونه شغل دولتی داشته باشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز