یه بار مادر شوهرم یه تیکه ای انداخته بهم سالهاس از ذهنم پاک نمیشه ما اول زندگیمون چون منم شاغل بودم با قسط و قزض یه واحد آپارتمان خریدیم حتی من واسه عروسی نقره خریدم و هر چی طلا داشتم نزدیک عروسی فروختم سال های اول زندگی که تا خرخره تو قسط بودیم حتی نمیتونستم واسه خودم یه روسری بخرم خانواده شوهرمم کلا پاشونو کشیدن کنار و حتی ریالی کمکمون نکردن یه بار اومده بود خونمون دقیقا همون موقع ها که خیلی تو قسط بودیم با کنایه بهم گفت چرا واسه حمومت یه دونه رخت آویز نمیخری گفتم خوب پول نیست قسطمون زیاده با طعنه و لحن بد گفت که آدم شلوار واسه تنش نمیخره اما واسه حمومش یه رخت آویز میخره خیلی دلم شکست حالا خداروشکر خونمونو همه چیشو تکمیل کردیم کابینت کمد دیواری کاغذ دیواری خیلی دوست دارم یه بار بهش بگم یه بار یه بنده خدایی بهم گفت آدم واسه تنش شلوار نمیخره اما رخت اویز میخره اما خبرنداشت زنی که جمع کن باشه تو سالهای اول زندگی صاحب همه چی میشه اینم بگم خودشون مستاجرن از اون دسته ادمایین که هر درامدی داشته باشن صرف خوشگذرونی میکنن به نظرتون تیکه ای که انداخته یادش مونده؟
بگو اگه مونده ک میفهمه اگرم نه حداقل دلت سبک میشه
نه عزیزم تو شخصیت خودت رو پایین نیار
اره مادرشوهرمنم یباریه حرفی زد هنوز رودلمه اماازاونجایی که خیلی ارومه ومهربون دلم نمیادبروش بیارم
الان دوماهه پیشمه تمام کارهاش بامنه خداشاهده این دوماههو فقط دوادرمونش کردم نمیگم ازپول خودم نه پول خودش بود برگشت گفت من هرگزدل کسی ودردنیاوردم هرگز....
منم گفتم ازکجامیدونی شاید اوردی وخبرنداری😐
همسرم گفت راستشو بگو فلانی دل تورودرداورد
منم فقط خندیدم
اماملا ادم بی ازاریه ..بخشیدمش اما همیشه یادمه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
54 ثانیه پیش
58 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز