یه کاری پیش اومد بابام اومد یه شهری نزدیک تهران تقریبا و تا تهران واقعا فاصله ای نیست دیگه ..بعد من یخورده خرید دارم ، میگم اینهمه راه اومدیم یه سر بریم تهران خرید کنم بعد برگردیم ...چون تهران تنوع خیلی زیاده و بهتره برا خرید
بابام قبول نمیکنه ، چون مادرم بنا به شرایط شغلی نتونست مرخصی بگیره بیاد من با بابام اومدم تنها نباشه بعدشم جاده رو دوست داشتم ، بعد پدر اصلی ام نیست .یعنی ناپدریم میشه در واقع اما مثل پدرم میمونه برام
بعد بابام میگه اگر بریم تهران طول میکشه تا خرید کنی و باید حداقل یکروز خونه کسی بمونیم از دوستام یا اشناها، ممکنه وقتی مادرت نیست من با تو برم قضاوتم کنن و حرف در بیارن...بنظرتون ایشون درست میگه ؟؟؟
آخه چه قضاوتیییی خدایا😕😕😕 من میگم اصلا نمیخواد خونه کسی بمونیم فوقش یک شب تو ماشین میخوابیم قبول نمیکنه میگه نه
