انسان در رنج و سختی آفریده شده و زندگی سرشار از رنجها و سختی هاست. تو از این همه شر و شور و غوغا به تنگ آمده ای. به دنبال خلوتی می گردی و مسکنی تا لحظه ای به آرامش برسی. به خدا پناه ببر که یاد او بهترین آرامش بخش است. به میان مردم درویش مسلک برو و گمشده ی خود را در میان آنان جستجو کن.
نتیجه تفال به دیوان حافظ:
۱- ناراحتی ها و رنج های فراوانی را تحمل کرده اید. بطوری که بر سر دو راهی قرار گرفته اید. علتش عدم اتکای به نفس شما می باشد زیرا چشمان نگران عده ای متوجه اقدامات سازنده شما می باشد. پس با توکل بر خدا، اراده ای قوی، با سرعت و دقت دست به کار شوید و از زمان حداکثر بهره را بگیرید که تامل و درنگ مفهومی ندارد. خود را با شرایط زمان و مکان کاملاً وفق دهید و فعالیت کنید.
۲- اینکه ناله کنید که از دنیا و بدی و رنج آن خسته شدم، غیر از فرسایش روح، نتیجه ای ندارد. زیرا دنیا بدتر از آنست که فکر می کنید و زیباتر از آن است که تصورش می نمایید. از انسان های حسود، معتاد و ناباب دوری کنید و از گذشته خود و دیگران درس بگیرید.
۳- حضرت حافظ در بیت های سوم و چهارم می فرماید:
* شراب بده که بر نوازندگی ناهید که رامشگر آسمان و بازی بهرام که خداوندگار جنگ است، اعتماد نتوان کرد. زیرا هیچ یک از فریب روزگار، تو را در امان نتواند داشت.
* سفره روزگار پست نواز از شیرینی آسودگی و خوشی خالی است. ای دل، کام طمع را از تلخ و شور جهان پاک کن. می جمشیدی را بدست گیر و خوش که جهان را پیمودم و از بهرام و آن همه شکار کوروش نشانی برجای نمی باشد.
حال خود باید نیت خود را تفسیر نمایید.
۴- مقدمات این نیت هنوز کاملاً فراهم نشده و در دو معنی قبل حافظ شما را آشکارا راهنمایی فرموده است.
۵- مسافر شما در حال فعالیت می باشد. او را نگران نسازید. این معامله چندان به سود شما نمی باشد. تغییر شغل برای خانواده شما دردسر آفرین خواهد بود، پس به یکی از مشاهد متبرکه بروید که گشایش بسیار است.