فرزند دوم

اگر مادر یکی از بچه های دوره جنگ بودم ازم می‌پرسید چرا وقتی مملکت رو هوا بود بچه اوردی جوابی ک نداشتم حتما خودم نمیتونستم ببخشم. ب حقیقت نگاه کنیم خیلیا ب دنیا میان زندگی میکنن با هر غم و غصه و شادی ک دارن بعدم میرن. زندگی بیهودست. احتمال انقراض هم هست اما ما نمیتونیم تو شرایط بد و بدون توجه ب اینده بچمون تولید مثل کنیم فقط ب خاطر اینک نسلمون منقرض نشه. من ازدواج نکردم اما تقریبا شرایط کامل رو دارم. میتونم تمام وقت پیش بچه باشم، تمام نیاز های مالیش رو فراهم کنم میتونم بچه آگاه بزرگ کنم چون اینکار هارو قبلا هم کردم. اما نمیتونم مسئولیت منقرض نشدن نسلم رو ب دوش بچم بزارم و بچم رو فدای نسل بعدم بکنم. حالا ب فرض ک اصلا بچم نخواد تولید مثل کنه و نسل رو ادامه بده.شاید بخواد خودش تنهایی زندگی کنه. چ اجباریه ک بچه اورد؟ هر چقدر هم ما ب خاطر مملکت و همون جرف شما ک میگی اینا همین و میخوان، بچه دار شیم، بازم ن تنها بچه بی گناه کاری نمیتونه بکنه بلکه در حال حاضر هزار تا بلا ممکنه سرش بیاد. ب عنوان ی مادر نه، ب عنوان ی ادم نمیتونم اینو بپذیرم.