ببینید من سال اخرم, یه دوست دارم که تو چت خیلی صمیمی هستیم و توی مدرسه زیاد با من نیست, با یکی دیگه از دوستاش, یه دخترم هست که جهت بیکاری باهاش حرف میزنم, یعنی هیچ دوست صمیمی ندارم که برا خودم باشه فقط, حالا این موضوع به شدت کلافم کرده که چرا من نمیتونم مثل بقیه ارتباط برقرار کنم با اطرافیان, اصلا با بقیه احساس راحتی نمیکنم ,مگر در موارد خاص که باید خیلی زمان بگذره, دیگ داره روح و روانمو بهم میریزه ,شما اگه بودید دوستی نداشتید براتون مهم بود؟
اصلا انگار هدفم فقط شده دوست پیدا کردن و داشتن دوست, انگار برا این هدف زندگی میکنم, دیوونه شدم
اتفاقا منم وضعم همینه. نه دوستی دارم. نه رفیقی. همه حداقل یکی دارن. ولی من. تنهای تنها...💔🚶🏼. عب نداره میگذره🚶🏼
خیلی وقته وضعم همین بوده عزیز من. خیلی وقته. عادت کردم بهش. البته الان یک دوست مجازی دارم که خب دختره. ۲ ساله می شناسمش فعلا همونه. ولی بازم نمیتونه اون حس اصلی دوستی رو بهم بده. در کل تنهام هیچکسم ندارم🙂💔
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
39 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
