حالم بده دوستان خاطرات منو میکشه
منم ولی حیف نمیشه بزارم شناسایی میشم
...:
۱۲ سالگی منو نشون پسر خالم کردن که پسر عمومم میشه هیچ حسی بهش نداشتم هیچوقت نخاستمش چون حسم بهش مثه یه برادر بود ب زور عقدم کردن چند بار خودکشی کردم حتی میخاستم خودمو اتیش بزنم ولی جرعت شو نداشتم همه چی بدتر میشد ما هیچ ارتباطی با هم نداشتیم همه هم میدونستن بعد چند سال عروسی گرفتن تا یه سال باکره موندم بعدش جنگ و کتک کاری های زیادی شروع شد بقیه فهمیدن و تهمت زدن گفتن حتما دختر نیستی و با زور خابید باهام انگار بهم تجاوز کرد بعد کتکم زد چندین بار سه چهار بار رفتم خونه بابام ۶ ۷ ماه میموندم ولی طلاقمو نمیگرفتن میگفتن بمیری بهتره یه بارم ک اومدم با این پسره اشنا شدم عاشقش شدم برا بار اول تو زندگیم یه چیزیو خاستم الکی میگفت ازدواج میکنیم ولی حرف مفت بود
هعی
تا الان امیدی داشتم برای زندگی
ولی دیگه ندارم
بهش التماس کردم باهام ازدواج کنه گفتم هیچی ازت نمیخام
قبول نکرد پیچوند
منو ب زود فرستادن اونجا دوباره
و فهمیدم اونم عقد کرده
اون چیزی نمیدونه از اینا فکر میکرد مجردم بازم منو نخاست چند ماه پیش نوشتم
منم همینطور ، دوس دارم بمیرم
امان از خاطرات.کو داستان زندگیت
امشب خیلی حالم بده
خدایا کجایی
شب تموم میشه و صبح احساس بهتری خواهی داشت معمولا همه فکرها شب میاد سراغ آدم خانواده ها ظلم کردن در حق هر دوتون، عمر بخواهی نخواهی میگذره سعی کن الکی نگزرونی زندگی متاهلی یک بعد از زندگی آدمه سعی کن از بعد زندگی فردی اجتماعی انسان موفقی باشی
الان پیش شوهرتی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
