همیشه دلم میخواست شوهرم برام ارزش بزاره .
باهام حرف بزنه . مودب باشه . دوسم داشته باشه . منو به همه ترجیح بده ولی نشد ک نشد.
وقتی میبینم یکی دست شوهرشو گرفته داره تو خیابون راه میره
یا وقتی یکی برای همسرش گل میخره
یا وقتی یکی به همسرش میگه فلانی جان دلم میگیره . میگم چیم از دخترای دیگه کمه.!!
چون من آدم خوبی بودمو ازش هیچی نخواستم . ازش هیچ وقت نخواستم برم پیتزا بخورم.
الان شاید بگید نداره و فلان ولی اینو بدونید ک داره . حداقل اونقدری داره هر از گاهی خوشحالم کنه. ولی دریغ میکنه خدایا دلم شکسته . دلم تلف شده . چرا باید ب خوشبحتی دیگران حسادت کنم و حسرت بکشم
