ازدواج

میشه یسوال دیگه بپرسم تو دوران مجردی حس ترسو نگرانی هم داشتید از ازدواج و مردها یا مسئولیت زندگی؟

بازم میگم ادم درست.

بستگی به دیدگاهتم داره.

اینجا همه در حال نالیدنن ولی مطئن باش ادم درستی انتخاب کنی،زندگیت از مجردیت بدتر نمیشه،شاااید بهتر نشه ولی بدتر نمیشه،مطئن باش.

به مرور خونه و ماشین میخری و  بچت میاد و بزرگ میشه و میره مدرسه و ...

وا چرا عادی 😂تازه چند سال بگذره قلب همو یاد میگیرین همو بلد میشین 

نه راستش ،وقت نکردم چون از ۱۵ سالگی اینا با همسرم دوست بودم و وقت نشد نگران این چیزا بشم.ولی تو دوره ی دوستی چرا اختلاف داشتیم و ترس از زندگیمون ولی تهش میفهمیدیم این اختلافاتی که کافی بودن برای جدایی ولی باعث جداییمون نشدن،پس تو زندگی هم نمیتونن جدامون کنن یا باعث اذیتمون بشن.

ولی در کل درباره ی ازدواج معقول فک کن.

قرار نیست هررر شب میاد گل بخره.

قرار نیست هر روز تورو ببره کافه.

قرار نیست صب تا شب گوشی به دست باشه و به تو پیام بده چون مثلا تو دوره ی دوستی یا نامزدی اینجوری بوده و اگه بعدا اینجوری نبود،یعنی سرد شده.

مشغله ی زندگی زیاد میشه

اتفاقا همه همینو میگن،ولی واقعا من سیاستی نداشتم و روشی نداشتم.

فقط دوست داشتن دوطرفه بود که باعث شد بمونیم.

نه من کاری میکردم و نه اون.خیلی جاها مث سگ و گربه به هم میپریدیم و باز اشتی میکردیم.

دوطرفه باشه،حل میشه

اگه واقعا خودتو براش آماده کرده باشی و دوستش داشته باشی سختیش برات قابل حله چون بلخره هر مرحله ای از زندگی با یه چالش هایی همراهه

نه اصلا! من این نیاز و اول روحی حس کردم

 جالب اینجاست که وقتی روحت تمنا میکنه جسمتم خود به خود نیاز پیدا میکنه

جلبه اخه من روحی اصلا حس های زنانه درخودم حس نمیکنم گاهی خودمم میترسم از خودم😶 ولی جسمم بلاخره در گیره غریزه میشه🤕