خوابگاه

برو اتاق دیگه خب 

ماهم اتاق چهارنفره بود ولی تابستون دست دونفر بود حالا ما دوتا بیچاره رو گذاشته بودن با اینا

بلایی نبود سرمون نیارن نمیذاشتن بخوابیم نمیذاشتن تو اتاق غذا بخوریم نمیذاشتن تو اتاق نماز بخونیم

انقدر بد بودن  که فقط خدا میدونه 

زبان دراز  بی ادب   من خیلی قوی بودم ک گریه نمیکردم  هرکس دیگه ای بجای من بود  یست و چاری گریه ش میگرفت 

ببین مثلا یه بار جامدادی من وسط اتاق بود 

یکیشون اومد  لگد زد زیر جامدادی  تمام  وسایلام پرت شد اینور اونور   

من فقط و فقط  خودمو زدم ب بیخیالی و تحمل میکردم 

فقط برا خواب و استراحت میومدم اتاق 

برا درس میرفتم نمازخونه یا سالن مطالعه  

برا غذا هم میرفتم سلف  یا اگه پنج شنبه جمعه بود  میرفتم اتاق دوستم باهم غذا درست میکردیم 

بعدم دور تختم یه لحاف کشیدم  که  ریخت عنشونو نبینم 

فقط در حد سلام  باهاشون صحبت میکردم  تازه جوابمو نمیدادن 😄 

نوبتم ک میشد اتاقو جارو میزدم  سطل اشغالو خالی میکردم 😐😆 

اگه چراغو روشن میزاشتن  چیزی نمیگفتم 😄 تا دعوا نشه 

 فقط تحمل میکردم  و صبوری  

در یک کلام  از اتاق فراری بودم  😄😄

مجبور شدم 

بخاطر اینکه  ترم اول و دوم بودم اصلا و ابدا اتاقا رو تغییر نمیدادن 

کلا ب ترم اولی ها خوابگاه نمیدادن  منم  چون راهم دور بود   مثلا لطف کردن اتاق دادن  

ولی خب   ترم ۳ ب بعد با دوستام هم اتاق شدیم و دوران خیلی خوبی بود

ولی اینم بهت بگم 

خدا گذاشت  تو کاسشون 

یه بار رفته بودن ۳ تایی بیرون   گویا سیگار کشیده بودن 

وقتی اومده بودن داخل خوابگاه  بو سیگار میدادن  مسئول خوابگاه هم  اتفاقی جلوشون سبز میشه  میفهمه ک سیگار کشیدن  بعد اومدن  داخل اتاق  ما  وسایلاشونو گشتن   سیگار پیدا نکردن ولی ورق پیدا کردن 😆😄 

بعدم  میخواستن اخراجشون کنن با هزارتا تعهد ولشون کردن