حال دلم خوب نیست، به معنای واقعی کلمه نابودِ نابودم.
ای کاش هیچوقت به دنیا نمیامدم، آخرش که چی؟؟
الان که اوضاع زندگیم خوب شده شکر خدا باز حالم بده، انگار دیگه با بهترین چیزا هم خوشحال نمیشم.
پیش خودم میگم اگه فلان جا برم فلان کار رو بکنم خوشحال میشم حالم خوب میشه ولی وقتی بهش میرسم میبینم نه!حتی اونم خوشحالم نکرد.
قبلا خیلی به درمان امید داشتم و دلم میخواست برم پیش روانشناس تا خوب بشم ولی الان دیگه نه!
آخرش هیچی نیست، حسی برام مونده یه مدت اگه برم و باز همون آش و همون کاسه...
خدایا خستم، بزار بمیرم نخواستم بندهی خوبت باشم فقط بزار بمیرم😔
بخدا حس بدیه لذتت نسبت به همه چیز از بین بره...غذا میخورم لذت نمیبرم، کتاب میخونم، درس میخونم تفریح میکنم هیچ...از هیچ کدومشون لذت نمیبرم.
