اعتماد بنفسم پایینه، هیچ دوستی ندارم صمیمی ترین دوستمو از دست دادم ، گیر آدمای حسودی افتادم با اینکه موفقیت چشم دیدنمو ندارن
خستم از اینکه همیشه تنها ترین شخص توی جمع منم خسته از اینکه برای گفتن یه جمله ساده استرس میگیرم و خستم...
ماهایی که به اصطلاح رفیق دورمونه کجای دنیارو گرفتیم؟
لاقل خیالت راحته که کسی نیس یهو از پشت خنجر بزنه بت=)
خسته از اینکه موفقیتام به چشم نمیان:)
منم شبیه توام
باید بپذیری هرکی یه جوریه
برا من سخ ترین کار دنیا مکالمه با آدماهای جدیده
اصن متوجه حرف زدن شون و شوخی هاشون نمیشم
و نمی تونم جواب شونو بدم
از ته دل به آدمای اطرافم حسادت میکنم
آدمای دو رو و حسود و بی شخصیتن
اما رفیقایی دارن که پشت همن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
30 ثانیه پیش
31 ثانیه پیش
31 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
