♥مرگ آرزو ها♥

هر کی درد زایمان و کشیده میدونه چی میگم ولی درد قلبم بیشتر بود از خدا خواستم بچم و بهم بده ازش خواستم دلمو نشکنه بچم که به دنیا اومد گریه کرد وزنشم خوب بود دکتر گفت بهم حالش خوبه نگران نباش و بردنش nisi به خدا که از همشون زرنگ تر بود نی نیم به امام حسین بازی میکرد در صورتی که بقیشون هیچ حرکتی نداشتن منو بردن بخش زنان اونجا میدیدم مامانا شیر میدن به بچه هاشون حالم بد میشد همش دعا میکردم دکتر اطفال که ببینه بگه عمل میشه میرفتم پول قرض میکردم ماشینمون و میفروختیم فقط زنده میموند شب وقتی که من دست به دعا بودم خدا بهم خندیده بود چون نی نی و ازم گرفته بود و من خبر نداشتم 

صبح فقط امید داشتم دکتر بره ببیندش ولی نی نی من دیگه نبود فقط یازده ساعت زنده بود میدونین به چی فکر میکنم به اینکه فتق دیافراگم که خیلی نادره چرا باید واسه نی نی من اتفاق بیفته چرا توی سنو ها مشخص نبود اخه چرا باید واسه من اتفاق بیفته به همون خدایی که بچمو برد هر گناهی هم کرده باشم تاوانش این نبود با عشق کلی وسیله براش خریدم میخاستم عید باهاش برم بیرون ولی خدا نخاست خوشی منو ببینه 

الهی که هیچکس حالش مثل من نشه این روزا فقط کارم شده گریه ارزو موند رو دلم که بغلش کنم بهش شیر بدم چقدر دوس داشتم لباساش و عوض کنم ببرمش حموم ارزو های کوچیک شاید بخندید بگین دیونست به خدا قسم ارزو داشتم سالم نباشه ولی بازم خدا بهم بده بچمو بچم نمیخاست بمیره احساسش میکردم

ای کاش منم باهاش میمردم خدا اگه میخاست بگیرتش چرا دادش

اره راست میگی همه درد داریم هیچکس بدون غم و مشکل نیست ولی هر کسی فک میکنه درد خودش از همه بیشتره واسه همینه دل اروم نمیگیره