من بخاطر بچه هام فکرمیکنم کارم درست بوده این دوتابچه گناهی ندارن که بخوان آواره بشن وخانواده ما یه جوریه که هرجورنشده برت میگردونن سر زندگی بزرگترا ریش سفیدا نمیزارن جدابشی
گفتم بمونم بهتره تابخوام جاروجنجال کنم حتی شخصیت بچه هامم ببرم زیرسوال بالاخره پدرشونه
انشالا که نمیشه ولی انسافن حالا که امدم واسه منم اگه میتونید دعا کنید مشکلم حل بشه منم برم دنباله کارو زندگیم انشالا منم دیگه اشتباهی نکنم
تعهد تو زندگی حرف اول رومیزنه اما شرایط هرکس متفاوته من جداشدم البته بعد چندبار بخشیدن اما اگه مشاوره خوب انتخاب کنید و بتونین سیاست لازم برای زندگی رو بدست بیاریم میشه زندگی کرد
مرسی
تاپیک های به روز شده
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز