سلام . خب ببینید من خیلی ادم زود رنجی ام . ی دوست صمیمی ام دارم که هیچ چیزی براش مهم نیس . زمانی ک قهریم اون خیلی عادیه . با بچه های دیگه میخنده ولی من همش ذهنم درگیر و ناراحته. و اینها در صورتیه ک خودش بعد میاد اشتی میکنه
بعد خیلی روش حساسم دوس ندارم با دیگران با صمیمیت حرف بزنه .
چیکار کنم ؟!!!!!!
