تو این لحظه از زندگی جایی ایستادم که فکر میکنم تنها هدف افرینش من تو این دنیا حسرت کشیدن بود. حسرت عشق، حسرت زندگی، حسرت ذوق و خوشی و خیلی چیزای دیگه
فکر میکنم یه سری از ما ادما تنها هدف خلقتمون درد کشیدن بوده. خفه شدن و نفس کشیدن هم برا ماها شده حسرت
کاش اونقد خوب بودم که صدامو میشنیدی و اشکامو میدیدی یا هم اونقدر بد که همین الان بگی همین نفس کشیدنم ازت میگیرم.
تو که الان دردمو میدونی و دلیل گریه هامو باشه ببین و اصلا برات مهم نباشه یه بنده ای اینجا کم اورده و به کمکت نیاز داره باشه ببین و بگذر یا هم اصلا شاید حتی لایق یه نگاه کردن هم نیستم اره اینو مطمئنم چون اگه منم تو لیستت بودم حداقل دلت به حالم میسوخت میگفتی من که دلیل حال بدشو میدونم
میدونم از چی فراریه بذار کمکمش کنم حالا ک خودش دلش به این راه نیست منم خدایی کنم و کمک این بنده بیذار از این مسیر بشم. اصلا تو حسابررسی اون دنیا هم من باز هم میگم هر وقت دلیل اشتباهمو پرسیدی میگم دیدی و نگاه نکردی دیدی و کمک نکردی. گریه هامو دیدی و نگفتی حالا ک خودش کمک میخواد حالا ک برای دردش درمان ازم میخواد هواشو داشته باشم تو هیچ کدوم از اشتباهام مقصر اصلی نیستم کم اوردم چقد بگم اقا من مثل بقیه اراده قوی ندارم. چقد بگم ببخش چقد بگم غلط کردم چرا یه بار فقط یه بار نگام نمیکنی. میبینی الان دلیل این اشکای بی صاحب میدونی باشه بزار غرق بشم برات مهم نباشه. پس اون همه حدیث چی اون همه ایه و دعا و ادعیه ک میفگتی ازمن بخوایین کمکتون میکنم چی من که رو هر کلمه اونا حساب باز کردم ولی چی شد. پیامبرت گفته دعا پدر و مادر در حق بچه میگیره. حضرت فاطمه گفته منو به عشق علی قسم بدین و هزاران حدیث دیگه ولی چرا من به هر کدوم از اینا متوصل میشم یه بار نگام نمیکنن. خستم کاش بشه برام معجزه کنی
