بدون شرح......................................................................

گاهی باید رقصید

به سازی که دنیا برایمان می نوازد

اگر چه آهنگش غمگین است

برای روزهایی که

شبیه شب های تار

سایه اش بر تن شعرهایمان جا مانده؛

گاهی باید ندید

رنج هایی را که روزگار

همچون برفِ زمستان

بر سرمان ریخته,

تا آینه ها نفهمند

چگونه عمرمان سپرده شد به تقدیر

در این زمانه ای که حتی

هر شاعری از درد تنهایی می نویسد

و لب های قلمش کبود می شود....................