سلام دوستان حالتون خوبه
من خودمو معرفی کنم اول.. من ۱۸ سالگی کنکور ندادم و بدون کنکور وارد دانشگاه رشته روانشناسی سدم انتخاب دومم بود انتخاب اولم داروسازی و دکتر شدن بود که اونموقع واسم غول بود تقریبا ترمای ۶-۷ روانشناسی بودم یهو تصمیم گرفتم واسه کنکور بخونم و خیلی تلاش کردم و خب سال اول قبول شدم خداروشکر..اونموقع میدونستم چقدر حس خوبیه بخاطر ذوق پدر یا مادر یا چون بچه بزرگ بودم اینده بقیه به جایی برسی چقدر اتفاق قشنگیه و دوتا نذر کردم که اگه رسیدم به خواستم انجام بدم.. یکی اهدای کتابام بود که انجام دادم و دومی هم هزینه تحصیل یه بچه بی سرپرست بود و دیگه هم بخاطر رشته ام که روانشناسی بود و اینکه مسیرمو یکبار موفق شدم به کسایی که در توانم باشه کمک کنم و مشاوره رایگان بدم هم از لحاظ روانی و هم کمکشون کنم چطور پیش بیان و واقعا کنکور اون غول بی شاخ و دم و چمیدونم یکسال تو زیرزمین درس خوندن و سر تراشیدن نیست که تو ذهن خودمم بود قبلا.. بتونم دل کسیو خوشحالم کنم 🙏❤️اگه سوالی داشتید کمک خواستید میتونید پیام بذارید با حوصله جواب میدم همرو
