فوت مادر

عزییییزم خدا رحمتشون کنه 

من ۲۰سال قبل وقتی ۹سالم بود😔😔😔

عادیه به نظرم

اصلا مگه میشه واست عادی بشه

یه نفرو هر روز ببینی باهاش صبحتو شب کنی بعد یه دفعه اینطوری شه کاش هیچ وقت خدا این کارارو با ماها نمیکرد

خدارحمتشون کنه

اخی عزیزم خدا رحمتش کنه

ممنونم🌷

خیلی تلخه مخصوصا اگه مادر مهربون و خوش اخلاقی بوده باشه دل کندن ازش خیلی سخته خیلی. مادر منم یه الگو بود تو اخلاق از همه نظر عالی بود صداش رو یکبار بلند نشنیدم نشنیدم غیبت کسی رو بکنه ندیدم با هیچ کس کودورتی پیدا کنه جواب بدی ها رو با صبر میداد همیشه امید تو چشمهاش بود اشکش رو یکبار تو مراسم مادرش دیدم یک کوه بود یه کوه استوار پر از درد اما سرشار از امید همش دنبال پیشرفت بود خدایا هر جا که هست شادش کن شادیه منو بگیر اونو شاد کن من نتونستم تو این دنیا شادش کنم مجالم ندادی خودت به کرمت شادش کن حسرت به دلم موند بتونم شادش کنم فرصت ندادی دلم پر از حسرت شد ولی باز دستم به سمت تو درازه که شادش کنی 

دنیا یه دروغ شیرین بود با تو باورش کرده بودم اما از وقتی لبخندت نیست فهمیدم مطمئن شدم دروغه دیگه برام نه ارزشی داره این دنیا نه دلخوشی دارم فقط ادامه میدم بعد تو ولی میدونم عاشق خوشحالی من بودی پس خوشحالم از عمق وجودم شاد میشم فقط به خاطر اینکه تو شاد باشی. مادرم دنیا مظلوم تر از تو پیدا نکرد بمیرم برات بمیرم بمیرم 

تصمیم گرفتم از کشور برم نمیتونم با خاطراتش زندگی کنم هر جا رو میبینم یادگاری از اونه خواهرم کانادا میشه هفت ماه پیش رفته بود پیش اون خاهرم میگه هر جا میبردمش نمیومد میگفت باید با برادرت بیام اون باید بیاد اینجا تو بیمارستانم همش میگفت دنبال کارات باش برو پیش خاهرت با هم باشین یه دنیا حسرت مونده تو دلم که چرا قسمت نشد همگی با هم عروسیه خاهرم اونجا باشیم چرا دنبا به ما مجال نداد مگه ما چه کار بدی کرده بودیم مگه ما انقدر ادم های بدی هستیم باید یه عمر با حسرت زندگی کنیم