هعی خدا شکرت

قد ی عالم دلم گرفته 

اصن نمیخام ناشکری کنم 

ولی حق من این نبود 

حقم این نبود ی مادر اشغال داشته باشم ک از بس بهم بی محبتی کرده همش فکر میکنم بچه اش نیستم 

منی ک انقد مامانم سوهان روحم بود باید همسرم آدم می‌بود   

چیکار کنم خدایا چجوری روحیه ام رو حفظ کنم چجوری خودمو نبازم

خدا جونم کمکم کن قوی باشم خیلی قوی محکم باشم تا بتونم از پس این دردا بربیام   

آخ ک چقد دلم گرفته 

چقد دلم میخاد ساعت ها فقط بشینم گریه کنم از ته دل اونم تنهایی 😭😭😭😭😭😭😭😭

از وقتی یادم میاد ب همه اونایی ک مادرشون با محبت بوده واقعا مادر بود حسودی کردم 

پسرمو ک یک ماهه داشت شلوارشو درآورد  و حیاط تو سرمای زمستون  مثلا افتاب بگیره نمیدونم شاید بهونه اش افتاب نبود 

حامله بودم بابام خیلی پسر دوست داشت رفتم سونو گفت پسره میگفت نه از کجا معلوم درست بگن دختره همش میزد تو ذوق بابام از سهل انگاری هاش بچه ام ذات‌الریه کرد 

خدا خودش بچه مو نجات داد خوب شد پسرم الان هفت سالشه 

سر دخترمم نثتو شش ماهگی زد تو گوشم چون سیم کارتشو درآوردم میلیونی ب یکی از دوستای خواهرم پول داد بازم میخاست بده 

نمیدونم چرا 

چرا من 

بخدا انقد دلم میخاست مادرم عادی باشع مثل بقیه مامان ها 

این نقابی ک رو صورتم کسی نمیدونه پشتش چقد تنهایی و غم هست 

همه فک میکنن میگن اوه این ک خیلی خوشبخته 

کسی از تنهایی و بی کسی من خبر نداره