نگاه پدر.‌‌..

بخاطر کودکی سختی که برام ایجاد کرده بود همیشه ازش بیزار بودم

وقتی بزرگ شدم اون پیر و رنجور بود

ولی من بازم به دید قبل نگاهش میکردم

یادمه وقتی پیشش مینشستم نگاهم میکرد و بهش میگفتم چرا نگاهم میکنی 

مشکلی پیش اومده؟

و سریع نگاهشو ازم میگرفت و میگفت نه...هیچی نیست...

ازش نفرت داشتم و این نفرت رو به دوش میکشیدم

تا اینکه اون توی یه حادثه هوشیاریش رو از دست داد

و الان ۳ ماهه انتظار میکشم تا نگاهم کنه

چشماش رو باز میکنه ولی نگاهش هدفمند نیست

به سمت من نیست...

قدر نگاه پدر و مادرتون رو بدونید

نگاهشون گرانبهاست...

من بار سنگینی رو به دوش کشیدم همیشه

از کودکی تا ۳ ماه پیش بار سنگین نفرت

و این ۳ ماه بار سنگین عذاب وجدان...

برای هوشیاری پدرم دعا کنید...