سلام بچه ها ...
چندین روز و شبه که کارم بی تابی و گریه ست. یه وضعیت نامعلوم و معلق بین زمین و آسمون...
دیگه این همه سیاهی و ناامیدی رو میخوام بزارم کنار.
میخوام همه ی خطاهامو جبران کنم.
روی خودم سرمایه گذاری کنم و با خودم آشتی کنم... خودم رو به خاطر همه ی اشتباهات کوچیک و بزرگ زندگیم ببخشم.
دلم میخواد رابطه معنویم با خداوند پرازشادی و امید و آرامش باشه... بیشتر از قبل دعا کنم و بسپارم به خودش و ازش کمک بگیرم.
رابطه کات شدم رو هضم کنم و انقد خودمو اذیت نکنم و چندجلسه مشاوره برم.
دوباره برم باشگاه و با همکارام بیرون برم.
چرا تو اوج جوونیم خودمو انقد پیر کنم و دل مرده باشم هنوز ۲۶ سالمه و کلی آرزو هست که باید بهشون برسم🥰
شمام انگیزه بدین...
