با هرکی دوست شدم یه جوری دلمو شکست یه جوری از سادگیم سواستفاده کرد چه دختر چه پسر
زندگیم تو خانواده هم زندگی خوبی نیست مدام درگیری دارم با خانوادم هیچ جا نمیزارن برم با هیچکس نمیتونم ارتباط برقرار کنم نمیتونم تنها برم ییرون بخاطر طرز فکر و عقاید پوسیدشون و نمیتونم متقاعدشون کنم مدام درگیریم حتی اجازه نمیدن برم شهر خواهرم که دوستای سفر کربلامو ببینم درسته دوست پسر داشتن افتخار نیست اما همه ی دوستام یکیو دارن که باهش حرف بزنن بتونن ارامش داشته باشن سنمم کم نیست ۲۰ سالمه با هر پسر یا دختری دوست میشم گرگ در لباس گوسفنده
