خیلی حالم بده

بابیست سال سن حس میکنم اینقدر پیرم که هر روز منتظر مرگمم.پارسال کلی هیجان کنکور داشتم باکلی بدبختی درسامو میخوندم ولی چیزی قبول نشدم.امسال بیخیالش شدم فقط میخوابم و بلند میشم دیگه حوصله هیجارو ندارم هیچکسو ندارم  همیه یه گوشه میشینم بادوستامم حرف نمیزنم دوسدارم بمیرم بخدا قبلا از مرگ میترسیدم ولی الان تنها دغدغه مه. بااینکه هیچ امکانات درسی نداشتم ولی کنکورمو خوندممم شبا تاصب میخوندم صبا یه زمانی رو باید کار میکردم براهمین شبا میخوندم خیلی خیلییی خسته میشدم ولی میگفتم خدا حواسش به من هست حتما زحماتم بی نتیجه نمیشه ولی شد.من عذاب وجدان درس نخودن رو ندارم چونن از جونم مایه گذاشتم براش ولی انگار خدا ادمای مثل منو اصلا نمیبینه ناعدالتی از ازل بوده وهست.خانوادمم هیچ وقت حامیم نیست براهمین وقتی تصمیم میگیرم برا کنکور شرو کنم مشاوره بگیرم .. اصلا نمیشه هیچ چیز اونجور میخوام پیش نمیره.