سلام من و شوهرم ۲ سال و خورده ای هست که ازدواج کردیم اوایل طبقه دوم خونه مادرشوهرم بودم تااینکه از بس مادرشوهرم باد و بق میکرد واسه هرکاری و اینکه یه روز یه دعوا راه انداخت و متوجه شدم پشت سرم چه تهمتایی زده و دورو بوده تصمیم گرفتیم از اونجا بلند شیم و به تهدید پدر شوهرم رفتیم از اون محله .خونمون الان توی شهر هست و ۵۰ دقیقه باهاشون فاصله داره و مجبور شدیم خونه اجاره کنیم .حالا ۷ماهه جابجا شدیم و هر دوهفته یه باربا همسرم میریم سر میزنیم خونشون و به رومم نیاوردم چه بدیایی کردن .جالبه مارو اواره کردن و خودشون با مال فراوانی که داشتن رفتن طبقه بالا خونه ما.چون خیلی به خونه رسیده بودیم .حالا شوهرم ۷ ماهه هروقت میاد خونه ساکت و بی حوصلس .همش کلافس چرا مامانش بد کرد !هرچی باهاش صحبت میکنم که اون یه عمره اینجور با ظلم و تهمت زندگی کرده و الانم ککش نمیگزه مارو اوره کرد باز دلش رابطه صمیمی مثل قبل با خونوادش رو میخواد.جالبه اینهمه ظلم و بدی خونوادش کردن یبارم صداشو بالا نبرد حالا واسه من غم و دادو بی داد و بی حوصلگیشو میاره .گاهی دلم مخواد ول کنم این زندگی رو برم خونه بابام .چون صحبت باهاش فایده نداره .منم خسته شدم از این زندگی که همش نشسته غصه میخوره چرا مامانش اینکارو کرد.من الان ۵ ماهه باردارم
هیچ انسان فهیمی پدر و مادرش رو دور نمی اندازه. حتی اگر بد باشن
ببین عزیزم بچه هر طور هم باشه و هر بدس از پدرو مادرش ببینه نمیتونه ازشون رد بشه، شاید برای خودت هم پیش میومد از خانوادت نمیگذاشتی، به شوهرت بگو هر چقت دوست داری برو دیدن پدرو مادرت و دستشون هم ببوس ولی از من انتظار زیادی نداشته باش که با اون همه بدی که ازشون دیدم باهاشون خوب باشم، برای بی حوصلگی هایس هم که میاره خونه، سعی کن سرش رو گرم کنی و بیرون زیاد برید و خوش بگذرونید حل میشه
دقیقا همینارو گفتم.گفتم تو برو بهشون زودتر سر بزن هرکاری میدونی درسته انجام بده ولی من همین دوهفته هم کلی باخودم کلنجار میرم و میام.ولی فایده نداره .اخه قبلشم رابطه صمیمی نبود تو خونوادش و تامن نمیرفتم باهاش انگار سخت بود واسش رفتن خونه باباش اینا.از بس هرسری مامان باباش اینا اعصابشو خورد میکردن.از صبح ۶میره سرکار تا ۹شب.وقتی واسه بیرون نیس