بچه ها نمسدونم من ادم ضعیفی هستم یا روزگارم کج میچرخه
اصلا حسی به زندگی ندارم شور و شوقی ندارم ،
هیچکدوم از تلاشای زندگیم نتیجه نداده ،بدجوری ناامیدم ،
سال ۹۳کنکور ریاضی دادم درسمم خیلی خوب بود داشنگاه شهید بهشتیم قبول شدم ،ولی رشته دانشگاهبمو اصلا و ابدا دوس نداشتم از طرفیم خب نمیشد انصراف بدم خیلی میترسیدم،از قضاوت دیگران ،موندم ۴ سالو لیسانسمو گرفتم اما خب در کنار رشته مورد علاقم ینی طراحی دوختو واسه دل خودم میخوندم ...
خب؟
افسردگی داری فکر میکنم گلم
منم در کل لذت نمیبرم
کلاسای خیاطی رفتم چنتا دوره طراحی لباس و اندامم داشنگاه برگزار میکرد اونارم رفتم ،
در کنارش کار میکردم ،مربی مهد کودک بودم به صورت پاره وقت ،حضور غیابای خوابگاه رو انجام میدادم یا کارای متفرقه دانشگاهی مثل کار توی کتابخونه ،زدن برچسب اموال ،و خلاصه اینجوری خرجمم درمیومد ،تابستونام شهر خودمون کار میکردم ،بگو از کارگری بگیر تا حستبداری ،
اصلا به کار عار نداشتم ،
این وسطا تیاترم کار میکردم که از بهترین تجربه های دانشجوییم بود ،پولی از این راه گیرم نیومد ولی خب خیلی لذت بخش بود ، تو تمرینا دوستای خوبی پیدا کردم ،گرچه الان همگی مهاجرت کردن و رفتن
مشکل اینجاست که من خانواده ام سنتی هستن ،موقعی که دانشگاه قبول شدم خواستگاری از فامیل داشتم که فامیل نزدیک بود تقریبا ،اما خب اونم خیلی زیاد سنتی بود حتی الان که ازدواج کرده خانومش کلا توی خونست و حتی باشگاهم نمیتونه بره ،خانواده اصرار کردن ک زنش شو من گفتم نه من میخوام درس بخونم ،اصلا همین شد ک نتونستم انصراف بدم
چون مسترسیدم بگن بیا زن فلانی شو
