بدون شرح🥀......................................................................

واژه هایِ گنگ من , شعرِ ناب چشمِ تو

بغضِ من آبستن از , کبر و شک و خشمِ تو

آن زمان که قلبِ من با صدای تو تپید

لحظه ها سرکش شد و چشم تو من را ندید

شاخه هایِ نسترن با هراس من شکست

دستِ تو بی اعتنا در به روی من ببست

عطرِ مویِ مست تو باد را از هوش بُرد

شانه را دستِ رقیب دید و از اندوه مُرد

آتشی در جانِ من شعله هایش قد کشید

نبضِ آغوشِ تو را گوش احساسم شنید

اشکِ شعرم می چکد روی کاغذ بی تو باز

آب شد ته مانده ی شمع احساس از نیاز

می شود با تو گذشت از مسیرِ خستگی

خنده را بر لب کشید از تبِ دلبستگی

واژه های مُرده ام با حضورت جان گرفت

شعرِ من پژمرده شد رفتی و باران گرفت...........🥀