اره!!!!!
تاحالا مادرت و برادرت جلو چشمات مردن؟
تاحالا از قصه مرگ بچه ات شده دو ماه به زور پلک روحم بزاری یا با کابوس بیدار بشی؟
تاحالا شده رو تخت بیمارستان درد بکشی؟
تاحالا شده تو کشور غریب دنبال دارو نایاب باشی؟
تاحالا شده عزیز ترین ادم زندگیت جلو چشمت اتیش بگیره و نتونی کاری براش کنی؟
تا حالا شده شبو کنار مزار بچه ات بخوابی که تنها نباشه؟
تا حالا شده هرشب بخوای زندگی لعنتیت تموم بشه که دیگه عذاب نکشی؟
تا حالا مرگُ لمس کردی؟
تاحالا قرص خوردی که تمومش کنی؟
تاحالا....
امیدوارم که تجربه نکرده باشی ولی به این درک برسی که نباید ادمارو قضاوت کنی!