عزیزم من بچه اولم و فوق العاده بهم وابسته هستیم منو خانوادم
دو سال و نیم عروسی کردم ده ساعت فاصله داریم بخاطر شوهرم اومدم اینجا
اصلا برام عادی نشده همش اذیت میشم و فقط به این فکر میکنم کی از اینجا میرم
شوهرمم نمیاد بریم از اینجا
منم گفتم حداقل مردم منو اینجا خاک نکن اینجا من خیلی غریبم
انقد به خونه خودت عادت میکنی اصلا باهیچی عوضش نمیکنی
منم دانشجوعم ده یازده ساعت از خونه دورم اوایل هرشب گریه میکردم الآنم میام خونه برگشتن خیلی برام سخت میشه 🥲ت ک هر روز میتونی بهشون سر بزنی مسافت کمه
اولش سخت بود ولی الان حتی اگر دوماه هم نبینم دلم تنگ نمیشه
انگار فقط به شنیدن صداشون عادت کردم
البته شوهرم نرمال نیست
یه موقع رفت و امد میکنه یه موقع پا نمیزاره خونشون
من دیگه بعد ده سال عادت کردم
الان حتی اگر خارج هم باشم بهم سخت نمیگذره
من بعد ۳ سالم هنوز عادی نشده برام
خیلی وابسته ی مادرمم،دورم هستم ازش دیگه بدتر
روزی ده بارم زنگ بزنم بازم اروم نمیشم
ولی مجبوری خودتو با شرایط وفق بدی عزیزم
اگه اینقدر وابسته هستین ازدواجتون با مشکل روبرو میشه
خوش به حالت خدا حافظشون باشه من که پدر مادر نداشتم پیش مادربزرگ خبیثم بودم مثل کوزت بودم خیلی اذیتم میکرد از خدام بود از پیشش برم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
