هم نوع دوستی

دوستان من یه مشکلی که دارم بیش از حد غم دیگرانو میخورم 

بیش از حد بفکر دیگرانم مخصوصا اگر طرف مشکل فقر هم داشته باشه 

این کارتون خوابا و زباله گردارو که میبینم اون تصاویر از ذهنم بیرون نمیره و هی بغض میکنم 

خیلی اذیت میشم خیلی.. همیشه در حال گریم برای مشکلات دیگران ..مخصوصا کسایی که اصلا نمیشناسم 

خیلی ناراحتم که کاری از دستم بر نمیاد براشون 

یه مطب میرم مریضیا و درد مردمو میبینم داغون میشم همونجا میشینم گریه کردن 

این حسا زندگیمو مختل کرده تا چند روز نه حوصله شوهرمو دارم نه شوق زندگی 

نمیدونم چیکار کنم برای کمک بهشون 

بنظرتون طبیعیه؟