تنهایی چیز بدیه ولی خب من دیگه عادت کردم الان دیگه 30 سالمه سختی این تنهایی در حالت عادی واسم پیدا نیست ولی زمان بارداری و زایمانم و زمانی که ارشد میخوندم و کسی نبود از پسرم نگهداری کنه خیلی نمود پیدا میکرد بیشتر وقتم رو با خونوادم میگذرونم و خیلی ها هستن دور و برم که واس درد دل خوبن و آدم رو سبک میکنن هر از چند گاهی یکیشون...... و در کل توی فامیلمون تقریبا میشه گفت رسمه اقلا 2 هفته ای یه بار دور هم جمع میشیم و چون خیلی پر جمعیتیم اینم خودش کلی حال میده
باری دریغ .......
از کوچه های زندگی..
گریخت صدای کودکی..
گریخت صدای کودکی